evocircadiancode.nl
De kritische periode
Door Leo van der Zijde
Programmering en kritische periode

Voeding, beweging en het onder controle houden van stress, zijn belangrijke elementen als het gaat om levenslange gezondheid en een goed leven. Echter de allereerste start van datzelfde leven is allesbepalend voor de rest van het leven.

 

Iedereen kent mensen waarvan we vinden dat ze gezond leven, die toch relatief makkelijk en vlug met aandoeningen en ziektes te maken krijgen. Daartegenover ken je ook mensen waarvan je vindt dat ze ongezond leven en die weinig of nooit bij de dokter komen. Het zijn niet bij voorbaat onze genen, die hiervoor verantwoordelijk zijn, maar moeder natuur en vader tijd, zij doen aan programmeren. Programmeren is misschien een woord, wat je in verband zou brengen met de moderne mens en computers, echter moeder natuur en vader tijd doen al veel langer aan programmeren. 

 

Dit programmeren vindt vooral plaats in de kritische periode, en deze loopt van de conceptie tot ongeveer 3 jarige leeftijd. In de kritische periode vindt de PPP (Pre en Postnatale Programmering) plaats. Het Prenatale staat voor de zwangerschapsperiode en wordt ook wel foetale programmering genoemd. De Postnatale periode loopt van geboorte tot ongeveer 3 jarige leeftijd.

 

Prenatale programmering refereert aan aanpassingen tijdens de zwangerschap, welke het lichaam pleegt, als resultaat van een verminderde of vermeerderde blootstelling aan hormonen, nutriënten, infecties, stress, en andere stoffen welke een rol kunnen spelen in de kritische periode van de ontwikkeling van embryo/foetus. Deze veranderde blootstelling heeft een effect op de functie van organen, weefsels en systemen en kan zich later in het volwassen leven manifesteren als een risico voor chronische ziekten.

 

Verschillende weefsels, cellen en organen hebben een "specifieke periode van gevoeligheid" tijdens de zwangerschap en de eerste jaren van het leven. Elk weefsel heeft zijn eigen kritische periode van programmering. Daarnaast is de sterkte en tijdspanne van de stoffen die op de foetus inwerken belangrijk voor de uitkomst. Als de foetale omgeving in de baarmoeder slecht is (bijvoorbeeld door stress bij de moeder), dan is er een aanpassingsreactie (adaptatie) van belangrijke organen ten koste van andere organen bij de foetus, waarbij de hersenen altijd worden ontzien. Dit leidt tot een veranderd metabolisme na de geboorte, wat zich immers ontwikkelt om overleving en voortplanting van de nieuwgeborene veilig te stellen. Prenatale Programmering is dus een aanpassingsreactie, die directe voordelen heeft voor de overleving van de persoon na de geboorte en dus voor voortplanting. Op korte termijn kan het voordelen hebben, maar dit geldt lang niet altijd op langere termijn.

 

Factoren

De belangrijkste factoren, tijdens de zwangerschap, welke het ziekterisico kunnen programmeren in het latere leven zijn: stress (fysiek, psychisch, emotioneel), ondervoeding of overvoeding, ontstekingen en infecties van moeder, hormonale ontregelingen, het weinig blootstaan aan microben en tenslotte antibioticagebruik. Echter de grootste risicofactor voor chronische aandoeningen in het verdere leven van de foetus/baby zijn een oudere vader en/of moeder bij de conceptie.

 

Dit alles kan leiden tot een kleinere of grotere placenta, groeivertraging, lager lichaamsgewicht, vroeggeboorte, verhoogde stresshormonen van moeder leidend tot een verandering van de bijnierfunctie van de foetus of een niet goed opgeleid afweersysteem. Al deze elementen zijn risicofactoren voor klachten en ziekten in het aankomende leven van de foetus/baby.

 

Prenatale Programmering, kort door de bocht

De basis voor al het leven en dus ook voor de PPP is energie. Energie is het duurste bestanddeel voor de natuur en vanuit het energetisch perspectief wil de natuur maar één ding: voortplanting of terwijl vermenigvuldiging van de soort. Om te kunnen reproduceren zullen we allereerst moeten overleven.


Hoe jonger we zijn, des te goedkoper is het voor de natuur om aanpassingen te plegen. We zijn in deze jonge periode meer plastisch en met het ouder worden neemt de plasticiteit sterk af. "Meer plastisch zijn" betekent dat er minder energie nodig is om veranderingen door te voeren. We zien dit vooral terug in het feit, dat bij de geboorte veel cellen al gevormd zijn en dat we in het leven er geen nieuwe cellen bij krijgen. Dit geldt onder andere voor zenuwcellen, niercellen, vetcellen en dergelijke.

 

Mismatch

Afhankelijk van de energie ontregeling tijdens de zwangerschap, maakt de natuur keuzes voor de foetus om met de energie die beschikbaar is, een zo best mogelijk uitgangspunt te verkrijgen om de foetus in het leven te laten reproduceren. Moeder natuur en vader tijd proberen te voorspellen hoe de wereld voor de foetus er straks uit zal zien buiten de baarmoeder. Als de keuzes die gemaakt worden in de baarmoeder echter niet overeenkomen met de wereld van de foetus na de geboorte, dan wordt dit een mismatch genoemd. Deze mismatch kan grote gevolgen hebben voor het leven van de persoon in kwestie.

 

Pre- en postnatale programmering (PPP)

Je zou het als volgt kunnen stellen. Prenatale programmering van de baby kan gezien worden als de uitkomst van de competitie tussen de strategieën van moeder, vader en de foetus met de grootte van de baby, het lichaam en de lichaamscompositie van de baby en het metabolisme van de baby als uitkomst. Deze worden allen door de natuur gemanipuleerd om de beste uitkomst voor overleving en voortplanting te verkrijgen.

 

De Postnatale programmering, welke van geboorte tot ongeveer 3 jarige leeftijd loopt, heeft voor het grootste gedeelte met het afweersysteem en microben te maken. Geboorte, borstvoeding en het op tijd in aanraking komen met de goede microben, spelen een belangrijke rol in deze tijd van programmeren. Het bepaalt namelijk hoe onze afweer wordt afgesteld. Het is in deze periode, dat bijvoorbeeld toediening van antibiotica een langdurig effect kan hebben op het afweersysteem en lichaamsvet van de baby en zijn op het volledige verdere leven dat nog in het verschiet ligt.

 

Het boek De Kritische Periode van Leo van der Zijde laat zien, dat als het om gezondheid en ziekte gaat de start van het leven (vanaf de conceptie) een belangrijke blauwdruk is voor het verdere leven.